سودای زلف، سلسله جنبان گفتگوست
کوته نمیشود به شنیدن فسانهام
دربارهٔ این سروده
شعر بیانگر این است که شوق و علاقه به زلف (محبت) مانند سلسلهای از گفتگوهاست که هرگز به پایان نمیرسد و همیشه با شنیدن داستانها و حکایتها تازه میشود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.