به پای قافله رفتن ز من نمیآید
چو آفتاب به تنها روی برآمدهام
دربارهٔ این سروده
این مصرع بیانگر احساس تنهایی و ناتوانی گوینده در همراهی با دیگران است. او مانند آفتابی که به تنهایی بالا میآید، احساس میکند که نمیتواند به قافله و جمعیت بپیوندد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.