تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۴۷

شاعر به ارتباط عمیق بین جسم و جان اشاره دارد و می‌گوید که روح انسان در دنیای مادی، بی‌هدف و آویخته شده است. همچنین، بیان می‌کند که بروز مشکلات و tragedies در زندگی مانند سیل در ویرانه‌ها، آرامش را نمی‌گذارد.