تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۲۸

این شعر به این معناست که نمی‌توان به راحتی از خودگذشتگی و عشق عبور کرد، مگر اینکه نیروی عشق به کمک بیاید و انسان را به جلو سوق دهد. عشق، نیازی است که فرد را از خودخواهی دور می‌کند و به او قدرت می‌دهد تا از خود بگذرد.