بر دشمنان شمردم، عیب نهانی خویش
خود را خلاص کردم، از پاسبانی خویش
دربارهٔ این سروده
شاعری در این بیت به انتقاد از نقصهای پنهان دشمنانش میپردازد و با این کار، خود را از مراقبت و محافظت در برابر آنها رها میکند. در واقع، او به نوعی از خودآگاهی و رهایی از بار نگرانی سخن میگوید.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.