از بیقراری دل اندوهگین خویش
خجلت کشم همیشه ز پهلونشین خویش
دربارهٔ این سروده
در این بیت شاعر از دلتنگی و اندوه خود سخن میگوید و به خجالت و شرمندگی از کسی که در کنار اوست، اشاره میکند. این احساس ناتوانی و ناراحتی او را به شدت آزار میدهد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.