چون سرو در مقام رضا ایستادهام
آسوده خاطرم ز بهار و خزان خویش
دربارهٔ این سروده
در این بیت شاعر بیان میکند که مانند درخت سرو، در پذیرش شرایط زندگی ایستاده است و به آرامش رسیده، به گونهای که از تغییرات فصول بهار و خزان نگران نیست.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.