تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۰۸

شاعر در این ابیات بیان می‌کند که خود به دست خود مشکلات و عذاب‌هایی برای خود ساخته است و به تأکید می‌گوید که دشمن جانش، زبانی است که خود به کار می‌گیرد. این سخن به نوعی هشدار به خود است که از زبان و گفتار خود مواظب باشد تا دچار آسیب نشود.