تک‌بیت شمارهٔ ۹۶۹

در این بیت، شاعر به تساوی سنگ و گوهر اشاره می‌کند و می‌گوید که در ارزش واقعی، هر دو یکسانند. همچنین از دیگران می‌خواهد که از او درباره تفاوت کفر و ایمان سوال نکنند، چون او به عنوان یک مجنون نمی‌تواند به درستی آن را توضیح دهد. در واقع، شاعر به نوعی به پیچیدگی و عدم قطعیت ایمان و کفر اشاره می‌کند.