چون نگردم گرد سر تا پای او چون گردباد؟
پاکدامانی که میبینم بیابان است و بس
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به تمجید از زیبایی و پاکدامنی محبوبش میپردازد. او به قدری تحت تأثیر قرار گرفته که میگوید اگر همچون گردباد دور او بچرخد، تنها زیبایی او را میبیند و بیابان بیپایانی از پاکدامنی را احساس میکند. به نوعی، شاعر به وسعت و بزرگی عشق و فریبش اشاره دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.