از سر مژگان، نگاه حسرت ما نگذرد
عمر بال افشانی ما تا لب بام است و بس
دربارهٔ این سروده
در این بیت، شاعر به حسرت و ناکامی در زندگی اشاره دارد. او میگوید که نگاه کردن به زیباییها و آرزوهایش از سر مژگانش میگذرد و عمرش به اندازهای کوتاه است که تنها به لب بام زندگی رسیده و بیشتر از آن نخواهد داشت. این شعری است از دغدغههای گذرا بودن زندگی و حسرتهای ناشی از آن.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.