تک‌بیت شمارهٔ ۹۵۹

این شعر به این نکته اشاره دارد که ویژگی‌های آب از سرچشمه‌اش ناشی می‌شود. همچنین بیان می‌کند که اگر دل انسان پاک نباشد، نمی‌تواند سخن خوب و پاکی داشته باشد.