تک‌بیت شمارهٔ ۹۵۵

در این دو بیت شاعر از احساسات عمیق خود سخن می‌گوید. اشک‌ها از دل او به صورتش می‌ریزند و این نشان‌دهنده غم و ناراحتی اوست. همچنین، بیان می‌کند که این خانه که به نوعی نماد زندگی و خاطرات اوست، دوباره شروع به گریه کرده و ویرانی‌هایش را نمایان می‌کند. این ابیات حس درد و تاسف عمیق را منتقل می‌کنند.