دل میشود سیاه ز فانوس بی چراغ
در روز ابر، بادهٔ چون آفتابگیر
دربارهٔ این سروده
دل در غم و ناامیدی غرق میشود مانند فانوسی که روشنایی ندارد. در روزی که ابری است، باده را باید مانند آفتاب بپذیریم و از آن لذت ببریم.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.