فرصت نمیدهد که بشویم ز دیده خواب
از بس که تند میگذرد جویبار عمر
دربارهٔ این سروده
این شعر به سرعت گذر زمان و بیوقفه بودن جریان زندگی اشاره دارد. فردی در تلاش است که از خواب غفلت بیدار شود، اما زمان به قدری سریع میگذرد که فرصتی برای او باقی نمیگذارد. بنابراین، بازتابی از ناپایداری و فزایندگی عمر انسان است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.