صبح آگاهی شود گفتم مرا موی سفید
چشم بی شرم مرا شد پردهٔ خواب دگر
دربارهٔ این سروده
شاعری در این ابیات از بیداری صبح و تأثیر آن بر خود صحبت میکند. او به سفیدی موی خود اشاره میکند که نشاندهنده پیری و تغییر است. همچنین میگوید که چشمهایش با دیدن صبح، از خواب بیدار شده و احساس متفاوتی را تجربه میکند. این ابیات بیانگر تحولی در درک و احساس شاعر در شروع روز هستند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.