تک‌بیت شمارهٔ ۹۴۰

این عبارت به این معناست که نور و زیبایی حقیقی از درون انسان ناشی نمی‌شود و روزی که ابری باشد، از شب مهتابی که روشن‌تر است، کمتر درخشش دارد. در واقع، اشاره به این دارد که زیبایی و روشنایی واقعی به خودی خود نیست و به شرایط وابسته است.