تک‌بیت شمارهٔ ۹۳۸

این بیت به این معنی است که مانند آب چشمه که با کاوش و جستجو زیادتر می‌شود، زمان هم با غم و اندوه زیادتر می‌گردد. به عبارت دیگر، هرچه بیشتر به مشکلات و غم‌ها فکر کنیم، آن‌ها را بزرگ‌تر و بیشتر حس می‌کنیم.