شب را اگر از مرده دلی زنده نداری
جهدی کن و دامان سحرگاه نگهدار
دربارهٔ این سروده
این دو بیت شعر نشان میدهد که اگر فردی دارای روحیهای افسرده و مرده است، باید تلاش کند و با امید و انرژی به استقبال صبح برود و در انتظار روز جدید، تلاش خود را حفظ کند. به نوعی، دعوت به صبر و کوشش در عصر تاریکی است تا به صبح روشنی دست یابد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.