شاهی و عمر ابد هر دو به یک کس ندهند
ای سکندر، طمع از چشمهٔ حیوان بردار
دربارهٔ این سروده
این شعر به این موضوع اشاره دارد که قدرت و عمر ابدی هرگز به یک شخص نمیرسد. شاعر از سکندر میخواهد که از آرزوی جاودانگی و سلطنت دست بردارد. در واقع، این شعر به ناپایداری و بیفایده بودن طمع در زندگی اشاره میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.