میزنم بر کوچهٔ دیوانگی در این بهار
بیش ازین خجلت ز روی کودکان نتوان کشید
دربارهٔ این سروده
شاعر در این شعر، به شوق و شور دوران بهار اشاره میکند و احساس دیوانگی و شادی خود را در کوچهها ابراز میکند. او از خجلت و شرمندگی در برابر کودکان به خاطر ناتوانی یا نقصهایی که ممکن است داشته باشد، رنج میبرد و میخواهد این احساس را کنار بگذارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.