فریب زندگی تلخ داد دایه مرا
ز شکری که به طفلی مرا به کام کشید
دربارهٔ این سروده
این جمله به این معناست که زندگی تلخ و فریبنده است و دایه (پرستار) به نوعی خاطرخواهی و محبت نسبت به کودک داشته است، که شیرین بودن زندگی یا شیرینی محبت را به او نشان میدهد، اما در واقع این تلخی زندگی را مخفی کرده است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.