تک‌بیت شمارهٔ ۹۰۵

در این بیت، شاعر از افراد می‌خواهد که از بند و محدودیت‌های دنیا فرار کنند و به سرعت از مشکلات و سختی‌های زندگی عبور کنند، انگار که مانند برق از یک خرمن سوخته می‌گذرند.