تک‌بیت شمارهٔ ۸۹۷

در این بیت شاعر از دیگران می‌خواهد که خاک او را به پای خم برسانند، زیرا خود قادر به کمک به خود نیست و دستش از سبو کوتاه است. به نوعی اشاره به احساس ناتوانی و نیاز به یاری دارد.