تک‌بیت شمارهٔ ۸۸۹

این بیت به این موضوع اشاره دارد که حرف‌های تند و تیز (تیغ زبان) نمی‌تواند تأثیری در روح و دل صاف بگذارد. زخم‌هایی که این زبان به وجود می‌آورد، همچون آبی که در آینه منعکس می‌شود، درک خود را پیدا می‌کند و بازتاب می‌یابد. به عبارتی، انسان با وجود زخم‌ها و آسیب‌ها، می‌تواند به آرامش و صفای دل برسد.