تک‌بیت شمارهٔ ۸۷۷

این شعر به معنای سختی‌های زندگی و ناچاری انسان برای تحمل آن‌هاست. شاعر می‌گوید که باید با سختی‌ها سازش کرد، زیرا بدون تلاش و خون‌دل خوردن، به راحتی به چیزی که می‌خواهیم نخواهیم رسید. در واقع، زندگی سخت و بی‌رحم است و برای رسیدن به آرزوها، باید رنج و تلاش کرد.