مشو ز وحدت و کثرت دوبین، که یک نورست
که آفتاب شود روز و شب ستاره شود
دربارهٔ این سروده
در این ابیات، شاعر به ما میآموزد که نباید در دیدن جهان به دوگانگی وحدت و کثرت دچار شویم. او میگوید که همه چیز در نهایت به یک نور واحد برمیگردد، مانند اینکه آفتاب در روز میتابد و ستارهها در شب میدرخشند. این نشاندهندهی پیوستگی و یکپارچگی هستی است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.