نچیده گل ز طرب، خرج روزگار شدم
چو غنچهای که به فصل خزان گشاده شود
در این ابیات شاعر به حالت احساساتی خود اشاره میکند. او میگوید که مانند گلی که در فصل خزان شکوفا میشود، به ناچار و از روی ناتوانی در برابر مشکلات روزگار قرار گرفته است. این احساس نشاندهنده ناامیدی و از دست دادن شادی و سرزندگی است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
نچیده گل ز طرب، خرج روزگار شدم
چو غنچهای که به فصل خزان گشاده شود