عمرها رفت که چون زلف پریشان توام
زیر پای تو شبی گر به سر افتم چه شود
دربارهٔ این سروده
این بیت شعری اشاره به احساس ناامیدی و آسیبپذیری شاعر دارد. شاعر میگوید که سالها گذشته و او همچنان در فکر و خیال زلف پریشان محبوبش است. او نگرانی خود را بیان میکند که اگر یک شب زیر پای محبوب بیفتد، چه بر سرش خواهد آمد. این نشاندهنده قدرت و تأثیر محبوب بر زندگی و احساسات اوست.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.