تک‌بیت شمارهٔ ۸۵۲

در این دو بیت، شاعر نگرانی خود را از گم شدن و عقب ماندن از سایر همسفران ابراز می‌کند. او می‌پرسد اگر در این مسیر دشوار از همسفرانش جدا شود، چه بر سرش خواهد آمد. این احساس تنهایی و ناامیدی نشان‌دهنده‌ی وابستگی او به همراهانش است و به نوعی فلسفه‌ای از زندگی و سفر را به تصویر می‌کشد.