تک‌بیت شمارهٔ ۸۵۰

این بیان به این مفهوم اشاره دارد که اگر کسی زندگی خود را بر اساس پشیمانی و regrets بگذرانید، نباید انتظار داشته باشد که از وجود خود به طور کامل جدا شود یا به نوعی وجود خود را در عدم گم کند. به عبارت دیگر، اهمیت دارد که از اشتباهات گذشته یاد بگیریم و به پیش برویم، به جای اینکه در غم و اندوه آن‌ها باقی بمانیم.