تک‌بیت شمارهٔ ۸۳۸

در این بیت، شاعر به احساسات عمیق عشق اشاره می‌کند که او را به شدت درگیر کرده است. او می‌گوید که مانند دایه‌ای که از بیمار شدن طفلش مراقبت می‌کند، او نیز باید از افکار و احساسات خود پرهیز کند. به عبارتی، عشق او را مضطرب و دل‌افگار کرده و لازم است که اندکی از آن فاصله بگیرد.