تک‌بیت شمارهٔ ۸۳۵

در این شعر، شاعر از لحظه‌ای صبحگاهی و احساس خاصی که در آن وجود دارد، صحبت می‌کند. "محراب صبح" به معنای سپیده دم است که با بلند کردن ابرو، نشان‌دهنده زیبایی و تازگی صبح می‌باشد. "ساقی" نیز به شخصی اشاره دارد که نوشیدنی می‌ریزد و به نوعی نمایانگر گذر زمان و نیاز به توجه به لحظات زندگی است. "مهل نماز" به این معناست که زمان عبادی (نماز) به سرعت در حال سپری شدن است و باید از آن بهره برد. در کل، شعر به تحولات زیبای صبح و ارزش لحظات روحانی اشاره دارد.