در بیابان جنون از راهزن اندیشه نیست
کاروان در کاروان سنگ ملامت میرود!
دربارهٔ این سروده
در این شعر، پیامدهای منفی تفکر منفی و سرزنش را به تصویر میکشد. در بیابان جنون، وجود راهزنی به نام اندیشه، راه را بر کاروانهای انسانها میبندد و کاروانها با سنگهای ملامت و انتقاد بهپیش میروند. به طور کلی، این شعر به خطرات اندیشههای منفی و انتقادهای مداوم اشاره دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.