سراب، تشنهلبان را کند بیابان مرگ
خوشا دلی که به دنبال آرزو نرود
این شعر به ظرافت به جستجوی آرزوها و بیثمری آن اشاره دارد. شاعر بیان میکند که تلاش برای رسیدن به آرزوهایی که به حقیقت نمیپیوندند، مانند سراب تشنهای در بیابان مرگ است. او بر ارزش دلهای آرام تأکید میکند که به دنبال آرزوهای ناپایدار نمیروند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
سراب، تشنهلبان را کند بیابان مرگ
خوشا دلی که به دنبال آرزو نرود