تک‌بیت شمارهٔ ۸۱۳

شاعر در این بیت به سختی و بی‌رحمی مردم اشاره می‌کند که او را به عنوان یک دیوانه نمی‌پذیرند و به او بی‌توجهی می‌کنند، همان‌طور که سنگی در کوچه به دست کسی نمی‌افتد. او از عدم قابلیت ارتباط با دیگران و دلخوری از این موضوع سخن می‌گوید.