زود میپاشد ز هم در پیری اوراق حواس
آه سردی ریزش برگ خزان را بس بود
دربارهٔ این سروده
در این دو بیت، شاعر به ضعف و زودگذر بودن حواس در دوران پیری اشاره میکند. او با استفاده از تصویر ریختن برگها در فصل خزان، حس اندوه و ناامیدی خود را از زوال و فرسودگی زندگی بیان میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.