تک‌بیت شمارهٔ ۸۰۰

در این بیت، شاعر به حالتی از مستی و سرخوشی اشاره دارد که شبیه به بلند شدن گردن یک صراحی (ظرف شراب) است. همچنین، ابراز نگرانی می‌کند که اگر دست نگهبانان یا ماموران (عسس) به گردن او بیفتد، ممکن است این حالت خوشی و آزادی از بین برود.