تک‌بیت شمارهٔ ۷۸۸

این عبارت به این معناست که اگر کسی تلاش و احسان کند، می‌تواند دیگران را راهنمایی و کمک کند. اما در واقع هر کسی به اندازه تلاش و زحمتی که کشیده، نتیجه به دست می‌آورد. به عبارت دیگر، عمل و تلاش فردی مهم‌تر از فقط یاد کردن و حرف زدن است.