بردار نقاب ای صنم از حسن خداداد
تا کعبه روان روی به بتخانه گذارند
دربارهٔ این سروده
در این بیت، شاعر از معشوق خود میخواهد که نقاب از چهره بردارد و زیبایی طبیعی خود را نشان دهد. او به نوعی دعوت به تماشای جمال خود میکند و اشاره به این دارد که زیبایی او میتواند مسیر مردم را به سوی مقامات والای معنوی و عشق هدایت کند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.