تک‌بیت شمارهٔ ۷۶۹

شاعر در این ابیات می‌گوید که خامه‌اش دچار حرف و حدیث‌هایی درباره زبان و کلام است و خود او نمی‌داند که چه سخنانی به او القا شده و بیان می‌کند. این بیان اشاره به عدم آگاهی کامل او از معنا و محتوای کلامش دارد.