نیست چندان ره به ملک بیخودی از عارفان
تا برون از خویش میآیند، در میخانهاند
دربارهٔ این سروده
در این بیت، شاعر به این نکته اشاره میکند که عارفان (افرادی که در جستجوی حقیقت و معنا هستند) برای رسیدن به حقیقت، نیاز ندارند که خود را از هویت و وجود خود جدا کنند. آنها به راحتی میتوانند در محیطهایی همچون میخانهها (جایی برای سرگرمی و جمع شدن) نیز به درک عمیقتری دست یابند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.