از صدر تا رسندبزرگان به آستان
از عالم آستانه نشینان گذشتهاند
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به اهمیت و مقام بزرگانی اشاره میکند که از زمان گذشته تا پیدایش رسند، به درگاه و آستانهی قدرت و علم وارد شدهاند و نشان میدهد که این افراد از عالمان و زاهدان در آستان الهی فراتر رفتهاند و به بزرگی دست یافتهاند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.