تک‌بیت شمارهٔ ۷۵۱

در این شعر، شاعر به فقدان دوستان و آشنایان اشاره می‌کند که از دنیا رفته‌اند و تنها یک چیز باقی مانده است: آب روان. به این ترتیب، احساس تنهایی و بی‌کسی در محیطی که دیگر کسی جز آب نیست، به تصویر کشیده می‌شود.