تک‌بیت شمارهٔ ۷۴۹

در این بیت شاعر به زیبایی و جذابیت چهره‌های گندم‌گون اشاره دارد و می‌گوید زیبایی آنها آن‌قدر زیاد است که دیگر هیچ چیزی نمی‌تواند به آن اعتبار بدهد. در واقع، زیبایی طبیعی آنها تمام توجه را به خود جلب کرده و از سایر موارد کم‌رنگ‌تر می‌شود.