تک‌بیت شمارهٔ ۷۴۸

شاعر در این شعر از حسرت جوانی و خاطرات گذشته سخن می‌گوید. او تنها در دل خود حسرتی از گذشته دارد و یادآور می‌شود که فقط رد پاهایی از زیبایی‌ها و لذت‌های آن دوران در ذهنش باقی مانده است.