بهار نوجوانی رفت، کی دیوانه خواهی شد؟
چراغ زندگی گل کرد، کی پروانه خواهی شد؟
دربارهٔ این سروده
این شعر به اهمیت و گذر زمان در دوران جوانی اشاره دارد. شاعر از نوجوانی صحبت میکند و میپرسد که این دوران زیبا و سرشار از انرژی کی به پایان میرسد و فرد چگونه میتواند به حال و هوای عشق و دیوانگی وارد شود. به نوعی، شاعر به جستجوی معنا و شناخت در این دوران اشاره میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.