مرا صائب به فکر کار عشق انداخت بیکاری
عجب کاری برای مردم بیکار پیدا شد!
در این ابیات، شاعر از احساس بیکاری و تفکر در مورد عشق صحبت میکند. او به این نتیجه میرسد که عشق میتواند کاری برای پر کردن اوقات فراغت بیکاران باشد و به نوعی به بیکاری آنها معنا میبخشد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
مرا صائب به فکر کار عشق انداخت بیکاری
عجب کاری برای مردم بیکار پیدا شد!