نیست پروای اجل دلزدهٔ هستی را
شمع ماتم ز چه دلگیر ز مردن باشد؟
دربارهٔ این سروده
شاعر در این ابیات به این موضوع اشاره میکند که اگر انسان نسبت به مرگ بیتفاوت باشد و از آن هراسی نداشته باشد، نمیتواند به درستی احساس اندوه و ماتم را درک کند. به نوعی، زندگی و مرگ هر دو جزئی از وجود انسان هستند و درک این موضوع میتواند به پذیرش مرگ و زندگی کمک کند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.