مهر زن بر دهن خنده که در بزم جهان
سر خود میخورد آن پسته که خندان باشد
دربارهٔ این سروده
این بیت اشاره به این دارد که به خوشی و خنده نمیتوان اعتماد کرد. اگرچه ظاهر چیزی ممکن است شاداب و شادمان به نظر برسد، اما در درون میتواند تلخی و مشکلات وجود داشته باشد. به عبارتی دیگر، عمیقتر شدن در احساسات و واقعیتها مهم است و نباید فریب ظاهر جذاب را خورد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.